Prolog: Ethniesy. Głos – otwarcie wystawy w Galerii Misiak & Rejs

Zapraszamy na wernisaż wystawy pokonkursowej Prolog: Ethniesy. Głos, który odbędzie się 13 marca 2026 roku w Galerii Misiak & Rejs w Bydgoszczy. Ekspozycja jest częścią 13. edycji festiwalu Ethniesy i prezentuje prace finalistów otwartego naboru, którzy podjęli próbę artystycznego ujęcia głosu jako fundamentu ludzkiej komunikacji i tożsamości.

Idea wystawy i artystyczny wielogłos

Istnieją zjawiska, które wyprzedzają słowa i pojawiają się, zanim weźmiemy pierwszy oddech. Wystawa „Głos” skupia się na dźwięku, geście, obrazie i rytmie, traktując je jako punkty wyjścia do refleksji nad relacją człowieka z otoczeniem. Prezentowane prace to wynik spotkania wielu strategii twórczych – od tradycyjnego malarstwa i grafiki, przez fotografię, aż po obiekty przestrzenne i eksperymenty konceptualne.

Artyści biorący udział w projekcie pokazują, że głos jest narzędziem budowania wspólnoty, ale też intymnym zapisem emocji. Czasem wybrzmiewa on jako głośna deklaracja, a kiedy indziej jako ledwo wyczuwalne echo czy puls.

Komunikacja, tożsamość i lęk

W części prac głos funkcjonuje jako bezpośredni łącznik między ludźmi. Matylda Tobiasz ukazuje go jako linię przesyłową, natomiast Martyna Kozłowska i Małgorzata Kosicka odwołują się do języka migowego jako nośnika emocji. Anna Bulla-Dembek zwraca uwagę na rolę technologii w podtrzymywaniu kontaktu, a Krystyna Grzybek analizuje ewolucję zbiorowego głosu w strukturach społecznych.

Wątek tożsamości pojawia się w monotypiach, które przygotował Waldemar Malak, wizualizując lęk przed utratą własnego brzmienia w tłumie. Z kolei Piotr Aleksander Grodzki wykorzystuje złoto i ślad ciała, aby podkreślić wagę jednostkowego istnienia.

Dialog wewnętrzny i stany psychiczne

Niektóre realizacje kierują uwagę do wnętrza, badając marzenia i trudne doświadczenia, które wymykają się definicjom. Julia Linowska rejestruje strumień świadomości, a Paula Jaszczyk nadaje formę procesowi odzyskiwania tożsamości po kryzysie. Paula Staniec posługuje się metaforą wewnętrznego kompasu, Jarosław Nowak klasycznym studium aktu, a Paweł Flieger bada napięcie między czułością a przemocą w leśnym sztafażu.

Tradycja, rytuał i natura

Głos to także dziedzictwo. Jerzy Jakubów przywołuje duchową siłę śpiewu Saamów, a Joanna Fuczko i Daniel Powroziewicz ukazują go jako fundament kultury i wspólnotowych obrzędów. Katarzyna Tużylak-Kopytek poprzez technikę wycinanki zwraca uwagę na znaczenie ciszy w tradycji, natomiast Yana Mosnytska przeciwstawia niszczycielskiej sile wojny uzdrawiającą moc muzyki.

Ważnym elementem ekspozycji jest głos natury. Marcin Jucha, Marta Lotko oraz Ewelina Cichocka dokumentują relację człowieka ze światem zwierząt i skutki urbanizacji. Laura Hryniewicz, Patrycja Czajkowska, Barbara Borysewicz i Oliwia Ledzińska w swoich pracach oddają przestrzeń organicznym strukturom i wibracjom lasu, często zagłuszanym przez ekspansję miast.

Abstrakcja i milczenie

Wystawę dopełniają prace, w których głos staje się czystą formą i rytmem. Julia Latko, Arkadiusz Polewka, Aleksandra Sojak-Borodo, Marta Szajneman-Szuba oraz Martyna Hamryszczak interpretują go jako falę, drżenie lub konstelację (jak w przypadku prac Marty Rosenthal). Całość zamyka refleksja nad milczeniem i głosem stłumionym, którą dzielą się Zuzanna Szmyt-Nowakowska i Apolonia Przybyszewska.

Dwie przestrzenie, jedna idea

Projekt realizowany jest równolegle w dwóch miejscach: w foyer Miejskiego Centrum Kultury oraz w Galerii Misiak & Rejs. Ten podział sprawia, że idea wystawy zyskuje wymiar przestrzenny. W galerii prace można odbierać w atmosferze skupienia, natomiast w foyer MCK wchodzą one w dialog z żywą energią festiwalu, towarzysząc koncertom i warsztatom. Przedsięwzięcie jest efektem współpracy instytucji kultury i prywatnej galerii, co podkreśla jego wspólnotowy charakter.