Muzeum Okręgowe | Maksymilian Antoni Piotrowski (1813-1875) – w Bydgoszczy i na europejskich salonach

Zapraszamy Państwa do odwiedzenia Galerii Sztuki Nowoczesnej na Wyspie Młyńskiej, gdzie prezentowana jest nowa ekspozycja czasowa. Wystawa monograficzna poświęcona życiu i twórczości Maksymiliana Antoniego Piotrowskiego przygotowana została z okazji podwójnego jubileuszu: 150. rocznicy śmierci artysty oraz setnej rocznicy jego pierwszej prezentacji w bydgoskim Muzeum Miejskim.

To właśnie tamto wydarzenie sprzed wieku dało impuls do budowania kolekcji dzieł tego wybitnego malarza w jego rodzinnym mieście.

Droga artystyczna: od Bydgoszczy przez Berlin do Rzymu

Edukacja Piotrowskiego rozpoczęła się w 1833 roku w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Początkowo doskonalił warsztat w klasie gipsów, by następnie trafić pod skrzydła profesora Wilhelma Hensla. Ukończenie studiów stało się początkiem artystycznej wędrówki po Europie. Malarz przebywał w Düsseldorfie, czerpiąc wiedzę od Wilhelma Schadowa, a następnie udał się w podróż do Włoch. Odwiedził m.in. Rzym, Neapol i Pompeje, nawiązując kontakty z grupą nazareńczyków. W drodze powrotnej zapoznał się z twórczością monachijskich mistrzów akademickich – Petera Corneliusa i Wilhelma Kaulbacha.

Ważnym punktem w biografii twórcy był rok 1848 i udział w wydarzeniach Wiosny Ludów. Niedługo później, w 1849 roku, objął on prestiżowe stanowisko profesora w Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu. Przez 26 lat prowadził tam klasę rysunków, nie zrywając jednak więzi z Bydgoszczą i Polską, co potwierdzają liczne podróże i udział w krajowych wystawach. Zgodnie z ostatnią wolą, po śmierci w 1875 roku, spoczął na Cmentarzu Starofarnym w Bydgoszczy.

Różnorodność tematyczna i stylistyczna

Dorobek Piotrowskiego obejmuje niemal cztery dekady aktywności twórczej. Do najważniejszych prac należą obrazy historyczne, takie jak Śmierć Wandy czy Odebranie Delfina królowej Marii Antoninie. Równie istotną część spuścizny stanowią sceny rodzajowe, w tym popularne motywy z życia flisaków (Wieczór flisaków na Niemnie) oraz obrazy ukazujące życie berlińskich studentów. Artysta tworzył także liczne portrety utrzymane w estetyce mieszczańskiego biedermeieru oraz dzieła o tematyce sakralnej.

Stylistycznie prace te łączą idealizm szkoły berlińskiej z coraz wyraźniejszym w późniejszym okresie nurtem realistycznym. Całość oparta jest na solidnym, akademickim warsztacie rysunkowym i malarskim.

O wystawie

Trzon prezentacji tworzą zbiory Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. Ekspozycję wzbogacają obiekty wypożyczone z Muzeów Narodowych w Poznaniu, Warszawie i Krakowie, a także z innych instytucji w Olsztynie, Opolu, Wrocławiu i kolekcji prywatnych. Ze względu na rozproszenie dorobku artysty, część dzieł – w tym realizacje ścienne i sakralne – zaprezentowano w formie plansz i wydruków. Uzupełnieniem wystawy są prace graficzne, fotografie dokumentujące straty wojenne oraz materiały archiwalne.

Informacje praktyczne:

• Miejsce: Galeria Sztuki Nowoczesnej, ul. Mennica 8, Wyspa Młyńska
• Czas trwania: 11.12.2025 – 15.03.2026
• Wernisaż: czwartek, 11 grudnia 2025, godz. 18.00
• Kuratorzy: dr Barbara Chojnacka, Kamil Ściesiński
• Aranżacja i grafika: Ewa Widacka-Matoszko