Hangar Kultury | Przedpremierowe pokazy „Życie i śmierci Maxa Lindera”

W nadchodzącym tygodniu zapraszamy wszystkich miłośników kina do Fordonu na cykl bezpłatnych projekcji. Hangar Kultury przygotował serię seansów poświęconych najnowszej produkcji Edwarda Porembnego. To rzadka okazja, aby przed oficjalną premierą kinową zapoznać się z obrazem, który łączy historię kina niemego ze współczesną technologią.

Harmonogram seansów:

Wydarzenie odbywa się przy ul. Piwnika Ponurego 10 w Bydgoszczy. Na wszystkie pokazy obowiązuje wstęp wolny, jednak ze względu na ograniczoną liczbę miejsc konieczna jest rezerwacja pod numerem telefonu: 785 704 344.

• 16.12 (wtorek) – godz. 13.00: Seans filmowy oraz spotkanie z reżyserem;
• 17.12 (środa) – godz. 15.00: Seans filmowy;
• 18.12 (czwartek) – godz. 8.00: Seans filmowy;
• 19.12 (piątek) – godz. 10.00: Seans filmowy;
• 20.12 (sobota) – godz. 12.30: Seans filmowy;
• 21.12 (niedziela) – godz. 10.00: Seans filmowy;
• 22.12 (poniedziałek) – godz. 10.00: Seans filmowy.

Śledztwo w sprawie zapomnianej gwiazdy

Film „Życie i śmierci Maxa Lindera” to mockument w reżyserii Edwarda Porembnego, który trafi do szerokiej dystrybucji kinowej dopiero 16 stycznia 2026 roku. Produkcja przybliża sylwetkę człowieka będącego pierwszą międzynarodową gwiazdą kina. Max Linder, występując w ponad trzystu filmach, wprowadził koncepcję powracającego bohatera i stał się inspiracją dla samego Charliego Chaplina. Mimo statusu ikony, artysta niemal całkowicie zniknął ze świadomości widzów po tragicznym, podwójnym samobójstwie z żoną Ninette w 1925 roku.

Dzieło Porembnego nie jest klasyczną biografią. Narracja przyjmuje formę śledztwa, w którym kamera prowadzi widza przez dokumenty, wspomnienia i lokalizacje kształtujące artystę – od Francji i Hiszpanii, przez Polskę i Rosję, aż po Stany Zjednoczone. Tytuł nawiązuje do licznych momentów, w których Linder cudem unikał śmierci: na froncie wojennym, planach zdjęciowych oraz w życiu prywatnym.

Technika łączenia epok

Twórcy zdecydowali się na odważny zabieg formalny. Obraz stylizowany jest na produkcję sprzed stulecia. Efekt ten osiągnięto dzięki wykorzystaniu oryginalnej kamery 35 mm z lat 20., dawnej optyki oraz odrestaurowanej taśmy. Współczesne ujęcia zostały dodatkowo przetworzone przy użyciu sztucznej inteligencji, co zaciera granicę między materiałami archiwalnymi a nowymi nagraniami.

Ścieżkę dźwiękową skomponował nominowany do Oscara Reinhardt Wagner, a nagrania zrealizowano w Narodowej Filharmonii Bałtyckiej. Muzyka pełni tu kluczową funkcję, zakorzeniając film w epoce kina niemego.

Walka o pamięć

Prace nad filmem trwały osiem lat. Scenariusz oparto m.in. na prywatnych zbiorach Maud Linder, córki komika, która poświęciła życie na ocalenie dorobku ojca. Dokumenty te ujawniły, że po śmierci Maxa, jego brat z zazdrości zakopał taśmy filmowe w ogrodzie. Reżyser, dowiadując się o tym akcie zniszczenia, postanowił przywrócić pamięć o twórcy, który położył podwaliny pod gatunek komedii filmowej.

Produkcja jest międzynarodową koprodukcją Polski, Francji i Stanów Zjednoczonych, za realizację odpowiada AMP Polska.