Galeria Miejska bwa | Katarzyna Bogucka. Czarne myśli

Galeria Miejska bwa zaprasza na otwarcie wystawy Katarzyny Boguckiej pt. „Czarne myśli”.

Katarzyna Bogucka urodzona w Łomży. Obroniła dyplom malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w pracowni profesora Jana Pręgowskiego w 2009 roku. Kończąc uczelnię obroniła również aneks z witrażu, a także rysunku tworząc autorski komiks. Podczas studiów brała udział w zajęciach projektowania książek prowadzonych przez Iwonę Chmielewską. W 2013 dostała Nagrodę Specjalną Nami Island International Illustration Concours for picture book illustrations w Seulu oraz wzięła udział w wystawie ilustracji w Bolonii. W 2014 wzięła udział w festiwalu literatury Viva Literatura! w Berlinie.

W 2015 wraz z Szymonem Tomiło otrzymała wyróżnienie Bologna Ragazzi Award w kategorii Book&Seeds za „Wytwórnik kulinarny”. W tym samym roku zdobyła złoty medal Satyrykonu w Legnicy. W 2017 spędziła miesiąc w opactwie Fontevraud projektując oprawę graficzną festiwalu wina. W tym samym roku jej autorska książka obrazkowa otrzymała wyróżnienie Polskiej Sekcji Ibby. W 2020 roku wróciła do malarstwa i kolażu i od tego czasu prowadzi podwójne twórcze życie.

Na wystawie w Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy można zapoznać się z serią kolaży, które formalnie nawiązują do działania malarskiego. Ziściło się i ujawniło marzenie Boguckiej o połączeniu i zamknięciu obu form w ramie jednego obrazu, co można z pewnością uznać za czystą radość tworzenia i samorealizacji, która zaowocowała serią prac w technice mieszanej, tworzące swoistego rodzaju dyptyki.

Kolaże z ostatnich serii mogą być postrzegane jako wyraz „czarnych myśli” – motyw ten pojawia się w jej pracach, niosąc ze sobą mroczną i introspektywną atmosferę. Artystka nie boi się podejmować tematów związanych z emocjami, wewnętrznymi konfliktami, kondycją ludzką i egzystencjalnymi pytaniami. Motyw ciemności, zarówno dosłownej, jak i metaforycznej, pojawia się w twórczości Boguckiej, by ukazać niełatwe stany emocjonalne, takie jak niepokój, lęk czy samotność. W jej ostatnich pracach dominują silne kontrasty, ciemna paleta barw oraz niepokojące formy, które mogą odzwierciedlać wewnętrzne „czarne myśli” – stan, który łączy refleksje o ludzkich lękach, przemijaniu, ale również o poszukiwaniach sensu i wyjściu z ciemności.

Odbiorca może dostrzec różne odsłony, ponieważ nic nie jest jednoznaczne. To twórczość, która zmusza do refleksji nad tym, co znajduje się „poza” widocznością, w pokładach podświadomości i emocji, których nie zawsze jesteśmy w stanie w pełni wyrazić słowami.

Adriana Usarek